Ik zit nu een paar dagen hier en ik begin steeds meer te wennen aan het systeem hier. Alles is een beetje hetzelfde, maar net iets anders.
Op de uni heb ik nog geen vaste werkplek, ik heb een bureau ergens halverwege. Ik moet nog een plek krijgen maar de persoon verantwoordelijk is er even niet. Mijn begeleider is er ook nog niet, maar dat wist ik al. Ik ben de afgelopen dagen bezig geweest met literatuur te lezen. Ik zou een lab-tour / instructies krijgen, maar de persoon verantwoordelijk is ziek. Ik ben overigens wel nuttig bezig.
De halve finale heb ik gekeken bij twee studenten thuis. Eén Nederlandse PhD student die bij een Engelse MSc student woont. De Engelsen zijn volgens mij wel pro-Nederland. Een Schot en een Wels hier op de uni maakten het niet zoveel uit, die zijn meer into rugby (waar je ook weer meerdere vormen van hebt, maar dat is een ander verhaal).
De supermarkten zijn zoals in Nederland, ze hebben zelf bonuskaart en euroshopper equivalenten. De prijzen en de omvang van het assortiment zijn ongeveer gelijk, maar het verschil zit hem in de details. Andere kaas, andere groenten, dingen met rare namen, etc. Ik ben nu twee keer uitgebreid gaan kijken wat ze allemaal hebben. Gister Hash Browns gegeten: een soort tussenvorm van aardappelkroket en rösti. Met worstjes en wat random groenten. Voor ontbijt probeer ik nu cerials, want het brood is me te droog voor ‘s ochtends. Eieren, bacon en bonen in tomatensaus is misschien meer voor een brunch.
Gister een fiets gekocht. Tweedehands, 21 versnellingen: 60 pond. Naast het feit dat iedereen hier links rijdt, moet je als fietser gewoon doen alsof je een auto bent. Fietsstroken zijn erg schaars en vluchtheuvels hebben ze ook amper (welke eigenlijk heel nuttig zijn merk ik nu). De heuvels op en af fietsen is best vermoeiend, maar dat moet denk ik even wennen.